زمانی که بذر داخل خاک کاشته می شود، به دلیل وجود یک سری از بازدارنده های رشد، قادر به جوانه زنی نیست. در صورتی بذر می تواند جوانه بزند، که این بازدارنده ها حذف و شرایط برای جوانه زنی مساعد شود. عوامل زیادی در جوانه زنی بذر نقش دارند. 1- رطوبت خاک: یکی از مهمترین عوامل تحریک جوانه زنی بذور، رطوبت است. زمانی که بذر با آب تماس پیدا کرد، نفوذ پذیری آن تغییر پیدا می کند و داخل بذر تغییرات متابولیکی اتفاق می افتد و جوانه زنی آن شروع می شود. در صورتی که بذر داخل خاک خشک قرار داده شود ، یا بعد از کاشت بذر رطوبت خاک به حد کافی نرسد، این بذر قدرت جوانه زنی خودش را به دست نمی آورد و قادر به جوانه زدن نخواهد بود. بنابراین تأمین رطوبت کافی برای بذور در زمان کاشت، مسئله بسیار مهمی است. 2- عمق کاشت: عامل دیگر عمق کاشت است. در صورتی که بذر به صورت عمیق کاشته شود، گیاهچه برای خروج از خاک انرژی زیادی لازم دارد و در بسیاری از موارد به دلیل این که گیاهچه ضعیف است، وجود لایه های سنگین خاک در بالای آن موجب می شود که گیاهچه نتواند از خاک خارج شود و رشد آن دچار مشکل می شود. 3- بافت خاک: در صورتی که بافت خاک، رس بالایی داشته باشد و به اصطلاح بافت آن سنگین باشد، به دلیل این که خاک منافذ مناسبی ندارد و بیش از حد فشرده است، تهویه مناسبی ندارد و آب و هوا نمی تواند به آسانی داخل خاک نفوذ کند. در چنین شرایطی، ریشه گیاه به دلیل این که خاک فشرده است به خوبی نمی تواند رشد کند و در واقع گیاه از نظر جذب مواد غذایی دچار مشکل می شود. همچنین وقتی بذر داخل این گونه خاک ها کاشته می شود، چون لایه های خاک بیش از حد فشرده هستند، گیاهچه برای خروج از خاک دچار مشکل می شود و گیاهچه یا با تاخیر از خاک خارج می شود، یا به طور کلی در زیر خاک مدفون می شود. 4- ذخیره مواد غذایی در جنین بذر: یکی از مهمترین عوامل در توانایی و موفقیت یک بذر برای جوانه زنی، میزان انرژی ذخیره شده در جنین است. در ابتدای جوانه زنی تنها منبعی که انرژی لازم را برای جوانه زنی فراهم می کند، مواد غذایی ذخیره شده در جنین بذر است. بنابراین هر بذری که از محتوای جنینی بالاتری برخوردار باشد، قدرت جوانه زنی بالاتری دارد و مراحل رشد آن سریع تر اتفاق می افتد. با توجه به مطالب ذکر شده، مشخص است که هر عامل بازدارنده ای در زمان جوانه زنی بذر و یا بعد از رشد گیاهچه از آن وجود داشته باشد، موجب کاهش سرعت رشد گیاهچه، عدم خروج گیاهچه از خاک و در نهایت نیاز به واکاری بذرها می گردد. یکی از مهمترین مسائلی که در مراحل اولیه کاشت خیار به خصوص خیارهای گلخانه ای وجود دارد، پایین بودن کارآیی بذرها است و معمولا تعداد بسیار زیادی از بذرها جوانه نمی زنند و یا گیاهچه ای که از آن ها به وجود می آید ضعیف است و از بین می رود. در این شرایط کشاورزان مجبور به واکاری بذرها می شوند که هزینه های سنگینی به کشاورز وارد می کند. زمانی که شرایط برای رشد سریع بوته وجود نداشته باشد، بسیاری از قارچ های بیماری زا فرصت پیدا می کنند که به بذر و یا جوانه خارج شده از آن حمله کنند و موجب پوسیدگی آن ها شوند. بنابراین هر عاملی که بتواند به بذر برای جوانه زنی سریع و همچنین به گیاهچه برای خروج سریع از خاک کمک کند، احتمال خطر حمله عوامل بیماری زا به شدت کاهش پیدا کرده و کشاورز مجبور به واکاری و کاشت مجدد بذرها نخواهد بود.

ترکیب سید گرو:

 این کود حاوی عناصر غذایی کلیدی در جوانه زنی از جمله روی، بور و پتاسیم است. علاوه بر این به منظور تحریک جوانه زنی ترکیبی از هورمون های محرک رشد در این کود استفاده شده تا هم موجب تحریک جوانه زنی بذور و هم رشد سریع گیاهچه و خروج آن از خاک شود. زمانی که بذور با سید گرو در تماس قرار می گیرد، میزان هورمون جیبرلیک اسید داخل بذر بالا می رود و در واقع سیستم جوانه زنی تحریک می شود. با بالا رفتن این هورمون سایر فعالیت های حیاتی بذر شروع می شود و بذر شروع به تولید ریشه چه و ساقه چه می کند. یکی از مشکلات اصلی کاشت بذور و رشد گیاهچه، وجود قارچ های بیماری زایی است که موجب پوسیدگی می شوند و کشاورز مجبور به واکاری بذور می شود. مصرف سیدگرو موجب تقویت ساختارهای گیاه به خصوص در ابتدای رشد می شود. در این شرایط به دلیل قوی بودن ساختارهای گیاهی، عوامل بیماری زا نمی توانند به گیاه حمله کنند و سلامتی گیاهچه برای خروج از خاک تضمین می شود. در مرحله اولیه رشد به خصوص در زمان نشا، استفاده از سیدگرو موجب توسعه بیشتر ریشه ها و تولید نشاهای قوی تر می شود.

مشاهده اطلاعات محصول⇒